MIŁOŚĆ

Zabrakło zmysłów
Codziennych zrozumień prawd
Ostatnie chwile zamienione w szaleństwo
Odbijały się echem od podłogi

Siedziała w kącie z czerwonymi oczyma od łez
W rękach mały talizman – kociak wyleniały

On na krześle z trzęsącymi dłońmi
spoconymi od kaskady wyrzutów
Nie czuł, nie widział
błądził
po zakamarkach obojętności

A taka miała być miłość
pierwotna
z aplauzem otoczenia



--------------------------------------------------------------------------------

kodik