Straszny ból w sercu czuję
Straszny krzyk w mym sercu pulsuje
Uwięziona w samotności
Czują to moje kości
Jestem więźniem swego losu
Jestem więźniem swego głosu
Jestem więźniem swej słabości
Wstydzę się nawet swej nagości
Uwolnij mnie nędzny rycerzu
Bez zbroi
Uwolnij mnie z kajdan płaczu
Pulsujących w mej skroni
Zgadzam się z magdis. Rymy wydają się być nieco toporne, co nadaje wierszowi ciężkości, a potem nagle giną i nie do końca wiadomo o co chodzi... ale myślę, że wszystko jest do wypracowania i nie bój się ekserymentować! :-)
