Blask

Czuję się samotna,
tak bardzo samotna,
jak oddalona gwiazda na niebie,
odtrącona od swojego gwiazdozbioru.

Jak wilk, odrzucony przez watahę,
jak księżyc - niedoceniany.

Czy kiedyś poznam swoją iskierkę,
która podniesie mnie na duchu,
użyczy mi swej empatii,
i będzie patrzeć mymi oczami
na blask księżyca,
na taflę wody w stawie…

Powiedz mi, że tak będzie,
aby przynieść memu sercu ulgę.

Noxen