dziwny jest jej świat

roztańczona nosi suknię
z mchu i gwiezdnego pyłu
zbiera guziki zgubione
na rozstajach dróg i łączy je w pary z pętelkami
bytuje na palmie, która czasem odbija
by czas płynął wspak
twierdzi, że podglądają ją szpar gały

a gdy zapytasz ją o drogę wskazuje na chmury
mówiąc, że tam są miasta
zbudowane ze śpiewu wróżek
gdy księżyc czasem wpada do rzeki
z krzykiem biegnie na ratunek

mieszka gdziekolwiek samotnie
lub otoczona małymi serduszkami
zostawia świat za sobą
by pogrążyć się we własnym

dziwność to jej schron
jej ojczyzna

ais