Pustelnia

Samotna siedzi
w swojej pustelni
już nie siedzi
w swojej czytelni

zagłębiona przeszłością
myśli co w życiu
złego ją spotkało

skrzywdzona przez
smutny jej los
trafiła prosto
w serce bolesny
cios

widzi puste pola
niegdyś łany
się złociły
w jej poezji

już nie ma
zadnego kwiatka
ani jednej frezji
opuszczone przez
nia łąki

Nie widzi nawet
małej biedronki
nawet baka co bzyczy
Jest samotna
i w swojej pustelni
do dziś ryczy

bonia