Ku pamięci ...

Czyż tak być musiało… (?)
To trudne pytanie.
Nikt z nas dziś nie jest w stanie
Odpowiedzieć na nie.

Tylu poległych…
Przed siedemdziesięcioma laty.
Chcieli im złożyć hołd,
Złożyli- jako ofiary.

Historia lubi się powtarzać.
To ona daje nam bolesne znaki.
Katyńskie ziemie ...
historii Polski wytyczają szlaki.

Dowódcy, intelektualna elita
Z głową państwa na czele
Osierocili nasz naród
Opuścili naszą ziemię.

W jednej chwili runęło wszystko.
Samolot z wybrańcami się zapalił.
Nawet Bóg…
Nikogo w tej katastrofie nie ocalił.

Zostawili po sobie wiele.
W Polaków i świata pamięci ślady
Na zawsze,
Choć nigdy nie będą już z nami.

Pozostają obrazy,
Widoczne pod powiekami zamkniętych oczu.
Lasy zagłady,
Symbol narodowego nieszczęścia, chaosu.

Zatopieni w myślach,
Cały Polski naród.
Zjednoczeni w modlitwie,
Która tętni w całym kraju.

Korowód Polski salutuje.
W skupieniu, cierpieniu, milczeniu.
Żałoba…
Wszystkie inne sprawy pozostały w cieniu.

Niech rozbrzmiewają słowa:
HONOR, CZEŚĆ I CHWAŁA.
Aby w mglistych, prześladowczych lasach
Nie została już nigdy złożona żadna ofiara.


Marika9

Średnia ocena: 10
Kategoria: Śmierć Data dodania 2010-04-12 16:22
Komentarz autora: Pamięci ofiar tragicznego wypadku w Smoleńsku, ku ukojeniu dusz. Z największymi wyrazami współczucia, choć żadne słowa nie są w stanie wyrazić żalu najbliższych po stracie ukochanych. Marika Michalik
Napisz wiadomość Dodaj do listy znajomych Strona glówna Marika9 > < wiersze >
BlackRepose | 2010-04-12 20:44 |
wspaniały wiersz, odzwierciedla słowami zadane cierpienie
Brak komentarzy
Aby dodać komentarz zaloguj się
E-mail Hasło Zarejestruj się