Wydostańmy się - 99

Wydostańmy się na przekór materializmowi, z jego wnęk i wejdźmy w świat Duch, obdarzonego Mocą przeobrażania, rozkwitu i życia w Duchowym ubóstwie - 99

Oprowadź Mnie po Nieboskłonu Horyzoncie.
Dodaj otuchy, o najwierniejszy Mój Przyjacielu.
Nie Opuszczaj Mnie, jako że Cię Kocham.
Mój Aniele Stróżu, jesteś Mi otuchą.
Rozgrzewasz Me Serce, a Myśli
dzięki Tobie się rozpościerają ukazując
Mi Swoją Potęgę Wszech przeobrażenia
wszystkiego w Miłość i Niepokalane
Prauczucie Jedności z Otaczającym Mnie
Kosmosem i Wszechświatu Prawami.
Są One jak drogowskaz stanowiący
swoisty sposób na „Przepisy Postępowania”,
a to dzięki Nim nie są One konieczne;
jako i kary. Pozostaje jedynie chęć
udoskonalenia się w sferze Uczuć
i Uduchowienia Swego sumienia.
Poprzez Wyższe Ja, Ciebie Jeremiaszu;
Ma Miłość na pozór nic nie znacząca,
przeobraziła się w Moc Istnienia
w Pokoju z otaczającym Nas Wszechświatem
i poprzez Nią w Potęgę o możliwości
dokonania niemożliwego, nadprzyrodzonego.
Jedna jedynie chwila, ułamek sekundy
wystarczy, aby Stworzyć Myśl o Potędze
i Mocy równej Miłości, a poprzez
Nią Jest najpotężniejszą z Ogromów
otaczającego Nas świata i przestrzeni,
czasowych nieznanych Nam jeszcze
przestworzy, o których Nam się nawet
nie śniło w najbardziej nieprawdopodobnych
i fantastycznych podróżach astralnych
nieświadomego, pozazmysłowego życia Duchowego.
A Wszystko dzięki Miłości, która tkwi w Nas.

Nie pozwól, by Miłość przestała się rozwijać z Pęku; w piękny Kwiat o Blasku Życiodajnych Promienni.

Napisałem; od godziny 19-45 do 20-15, dnia 10 grudnia 1998 roku Krzysztof Szufla.


Wiersz w wersji Video Recytacji:

Moja Recytacja: (chwilowo brak)


Dziękuję i pozdrawiam Krzysztof Szufla

krisov333