Róża

Gdzie mgły zamilkły i kończy się ziemia,
Gdzie wieczny jest wicher i nie milknie burza,
Dostrzegam iskierki nowego istnienia,
Wśród tego zamętu - pojawia się róża.

Cud nagły, co pierś moją do trzewi zapiera,
Uwierzyć, czy też dotknąć, toczy mnie rozterka,
I wtedy myśl moja, w podróż mnie zabiera,
Róża, pocałunek, gra w klasy i w berka.

Niestety wspomnienia nie zatrą zgryzoty,
Młodość szybko mija, wśród zamętu kurzy,
Starość chce podkreślać swoje wszystkie cnoty,
A mnie pozostaje marzenie o róży.

Jacek1965