Umierający Człowiek
Umierający człowiek,
W swym łożu gaśnie,
Czuć mu się przyszło jak świeca,
Wszakże zgasnąć zaraz miał.
Iście szlachetną był świecą,
Złotym ogniem płonącą,
Niczym włosy kobiety życia jego,
Tego mającego zaraz zgasnąć.
Płoń, płoń królewiczu,
Wszakże odbywasz ostatnią z walk,
Przyszło walczyć Ci o...
Ostatni oddech,
Ostatnią rozkosz z okrutnego życia.
Niechaj umrze twa osoba, by mogła żyć dalej umierając i powstając na nowo,
Wszakżeś świecą.
Królewicz
|