Na nowe jutro

zagalopowani

za tym co ulotne

gubimy tożsamość



chłoniemy smaki świata

bez opamiętania się

aż po zawrót głowy



czy da się tylko brać

i łapać chwile szczęścia

gdy jeszcze los łaskawy...?



może już czas zatrzymać się

zanim zróżowieje zmierzch

i zatęsknić za wolnością –



taką, która nie rani,

nie zaciąga długów

po wieczne czasy



jeśli miłość ma ostatnie słowo –

pozwól, Boże,

utkać z niej nowe jutro.

iśka